Mevrouw Jo Woestenenk (60) uit Markelo staat in dubio. Ze heeft twee schilderijen – acryl op linnen - gemaakt van het Kasteel Bentheim. Eén van de burcht overdag, in een romantisch voorjaarslandschap, en één van het kasteel zoals dat er ’s avonds uit moet zien, Bentheim by night. Maar welke ze moet inzenden voor de wedstrijd van TwenteUITdekunst? Ze weet het nog niet. ‘Gelukkig kan ik er nog even over nadenken.'

door Corine van Zuthem

Eigenlijk had ze kunstschilder willen worden. Of elektricien. ‘Want dan werk je ook met je handen.’ Maar met geen van beide beroepen had Jo Woestenenk vroeger thuis hoeven te komen. ‘Ze hadden me voor gek verklaard. Als jong meisje ging je vroeger naar de huishoudschool. Klaar. En als je eenmaal getrouwd was dan bleef je gewoon thuis. Soms spijt het me wel eens, dat ik destijds niet naar een kunstacademie ben gegaan.’

Als kind had ze altijd een pen of een potlood vast. ‘Ik tekende overal op. Op verpakkingen, op kranten. Ik was heel creatief.’ Pas op latere leeftijd nam ze tekenles. Sinds 1992 schildert ze. Een uit de hand gelopen hobby is het nu. ‘Er zitten meer ideeën in mijn hoofd dan ik ooit op schilderijen kwijt kan.’

Eén ding staat vast: op haar schilderijen moet het altijd mooi weer zijn. ‘Want dat geeft me een vrolijk gevoel.’ Wat dat betreft trof ze het niet, die keren dat ze ter inspiratie naar Bentheim toog, gewapend met een fototoestel. Het regende pijpenstelen. ‘Maar ook met slecht weer blijft het een bijzonder gezicht: een redelijk vlak landschap en dan ineens die berg met dat kasteel erop.’

Toen ze las over de kunstwedstrijd was ze meteen enthousiast. ‘Het begon direct te borrelen in mijn hoofd.’ Ze begon met het voorjaarslandschap, dat in veertien dagen op het linnen stond. Daarna maakte ze de burcht bij volle maan. ‘Dat schilderij komt meer voort uit mijn eigen fantasie, want ik heb het Kasteel Bentheim nog nooit bij avond gezien.’

Wat dat betreft heeft dat schilderij misschien wel een streepje voor, zegt ze. Of zal ze toch die andere……?