DE ZOMER BEGINT MET DRIE KLAPPEN

'I need excitement and I need it bad!
And it's the best I've ever had'

Op de bonnefooi naar Londen om een week concerten te bezoeken, het is nauwelijks nog voorstelbaar. Even het net op en je weet wat er speelt. In augustus 1979 waren we nog geheel aangewezen op Engelse popbladen als NME, Sounds en Melody Maker, ware het niet dat die een week te laat in Nederland aankwamen.
Met z'n tweeën op de bonnefooi dus. We zouden wel zien. Nog altijd onvergefelijk is dat we Joy Division hadden kunnen zien, maar niet wisten hoe we uit die voorstad 's nachts weer in het hotel moesten komen.
Veel werd gecompenseerd op de woensdag, 1 augustus 1979. Meteen na aankomst kochten we de NME. De agenda: Undertones in de Marquee! Zou wel uitverkocht zijn. De beste punkpop van toen in die legendarische Londense club. Toch proberen, en er waren nog kaarten. Prijs: 1 Pond. Drie gulden vijftig. Het ging toch niet om een coverband?
Woensdagavond verging in de Marquee bijna de wereld, het heeft een haar gescheeld. Na het obligate voorprogramma van The Donkeys (wel zeventien keer dezelfde steen) stond het publiek lekker afwezig te wezen. Laag plafond, veel pilaren, plek voor driehonderd bezoekers. We stonden achterin een Nederlandse punker uit te leggen dat het niet slim was om met een hanenkam en in punkoutfit - leer, veiligheidsspelden, lege blik - contact met skinheads te zoeken.
Vijf Noord-Ierse broekies renden vanuit een gat in de muur het podium op. Het was allemaal de schuld van de drummer. Hij gaf drie klappen, samen herkenbaar als het begin van 'Here comes the summer', een van de classics van Undertones.
Drie klappen. Niet alleen de zomer begon, maar bijna implodeerde de aardbol ook. Alles wat en iedereen die bewegen kon, deed dat ook, inclusief de pilaren en het lage plafond, zo leek. En dat hield de volgende drie kwartier ook niet meer op.
In een ongeëvenaarde uitbarsting kwamen de meest perfecte punkpopsongs van die tijd over en door ons heen. Een uppercut van drie kwartier die ook zanger Feargal Sharkey vloerde. De laatste songs zong hij liggend. De laatste energie ging in zingen zitten. 'Jimmy, Jimmy', 'Get over you', 'Male model' en uiteraard 'Teenage kicks', de ultieme punkpophit. De favoriete song van John Peel, de BBC-deejay die alles wist. Na het droeve bericht van Peels dood, draaide de BBC 'Teenage kicks'.
Sharkey ging solo, scoorde met 'A good heart' een grote hit.
Nu komen Undertones naar Atak. Zonder Feargal Sharkey en een kleine dertig jaar later. Het mag en kan, maar het kan niet wat zijn. 'Teenage dreams are hard to beat'.
THEO HAKKERT

WAAR TE ZIEN
The Undertones
In het kader van de Teenage Kicks-tour beklimmen drie leden van de befaamde Britse band in tien clubs in tien Nederlandse steden het podium. Samen met I kissed Charles, Daily Bread en Tim Knol. Zaterdagavond staat het bonte gezelschap in het Enschedese poppodium Atak. Aanvang: 21.00 uur.