In 1938 had de Russische cineast Yutkevitch al het scenario klaar liggen voor de verfilming van Shakespeares Othello. Hij wachtte echter tot 1955, vier jaar nadat Orson Welles het stuk verfilmd had. Vier jaar na Welles besloot Yutkevich het script toch te verfilmen. Sergej Bondarchuk (de latere regisseur van Oorlog en vrede) treedt na Orson Welses en Emil Jannings in de voetsporen van de tragische held Othello. In Cannes ontving Yutkevitch een prijs voor de beste regie.