Wicked is een van de grootste musicals in ons land. De twee oud-Enschedeërs Manon Novak (30) en John ter Riet (33) spelen mee in het ensemble. Dagelijks staan ze op de planken in het Afas Circustheater te Scheveningen.
Manon Novak studeerde eerst aan het conservatorium in Enschede, daarna volgde ze theater- en dramales in Amsterdam. In het Eftelingtheater speelde ze de hoofdrol in Ti Ta Tovenaar, in de grootste musicals heeft ze vaak een ensemblerol. In Wicked speelt ze Phanee, een vriendin van Glinda, en is ze understudy van Glinda.
VIJF VRAGEN AAN MANON NOVAK
Heb je voor je rol auditie moeten doen en zo ja, is dat altijd zo?
,,Ja, ik heb auditie moeten doen. De meeste audities bestaan uit een aantal rondes waarin je op alle fronten getest wordt. Er vallen steeds meer mensen af en uiteindelijk blijf je met een of twee mensen over voor de rol of een plek in het ensemble. Het blijft vreselijk om te doen (ook na al die jaren) en zou het graag over willen slaan maar helaas hoort het er vrijwel altijd bij....”
Je bent meerdere keren understudy geweest van hoofdrolspeelster Chantal Janzen (Petticoat, Wicked). Hoe vaak mag je gemiddeld daadwerkelijk de hoofdrol overnemen?
,,Wicked is net in premiere gegaan en daarom speelt Chantal bijna alle voorstellingen zelf. Wanneer zij er niet is neemt haar alternate Celine Purcell in eerste instantie de rol van Glinda over. Dus wanneer ik als Glinda in Wicked te zien zal zijn is even afwachten. Ik heb eigenlijk nooit bijgehouden hoe vaak ik haar heb overgenomen in Petticoat. Je weet nooit van te voren of je die avond eventueel op moet in een andere rol. Dat is soms zenuwslopend, maar zo blijft het voor mij wel spannend!”
Hoe voelt het spelen van een hoofdrol als understudy terwijl je beseft dat het publiek liever je collega had willen zien? Moet je dan extra je best doen?
,,Dat is soms best moeilijk. Als je een kaartje koopt voor Youp van 't Hek zou je het ook vervelend vinden wanneer je ineens zijn buurman op het toneel staat. Dus ik begrijp zeker dat het een teleurstelling kan zijn wanneer je Manon Novak in een rol te zien krijgt terwijl je gekomen bent voor iemand anders. Op dat moment doe ik extra mijn best om die teleurstelling weg te nemen. Het is fijn wanneer je dan na een voorstelling merkt dat dat gelukt is. Dat geeft een super voldaan gevoel.”
Je hebt al in veel producties gestaan, een paar keer als hoofdrolspeelster (Ti-Ta-Tovenaar). Speel je liever een hoofdrol in een 'kleinere' musical of een kleinere rol in een 'grotere' musical?
,,Dat maakt mij eigenlijk niets uit. Toen ik tien jaar geleden afstudeerde was mijn enige doel, theater maken en elk jaar iets doen waar ik van kan leren of iets dat me inspireert. Geloof het of niet, maar in het ensemble staan van Wicked is een van de meest uitdagende dingen die ik ooit heb mogen doen. Een droom van een voorstelling en technisch, op alle fronten, erg veel eisend. Het is voor mij dus niet altijd noodzaak om een hoofdrol te spelen. Het gaat er om of ik voldoende word uitgedaagd en dat hangt niet af van een grote of kleine rol.”
Het wordt steeds moeilijker om leuke rollen te bemachtigen, want er komen minder grote theaterproducties en dus meer auditiekandidaten. Ervaar jij dat ook zo?
,,Dat gevoel ken ik. Er worden minder musicals geproduceerd dan in voorgaande jaren en er komen steeds meer mensen bij in het werkveld. De concurrentie wordt daardoor steeds groter. Je moet harder werken om een plek te bemachtigen. Ik ben dus ontzettend blij dat ik dit seizoen in Wicked te zien ben. Een prachtige productie.”
VIJF VRAGEN AAN JOHN TER RIET
Welke rol(len) speel je in Wicked?
,,Ik speel de vader van Elphaba. Daarnaast speel ik nog een aantal kleine rollen in het ensemble.”
Heb je daarvoor auditie moeten doen en zo ja, is dat altijd zo?
,,Ja, auditie doen moet altijd. Voor Wicked moest ik zelfs meerdere keren terugkomen. Ik ben niet zo goed in auditie doen. Soms denk ik dat dat komt door mijn Twentse wortels. ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ hoor ik vaak in mijn achterhoofd suizen. De Amerikanen waren niet gelijk overtuigd. De regisseuse vond me in eerste instantie saai. Omdat ik (tijdens mijn opleiding Muziektheater) al eerder voor Joop van den Ende Theaterproducties heb gewerkt, had ik het geluk dat de Nederlandse castingafdeling beter wist wat ik allemaal kon. Ik bleef ze bellen voor deze productie, waardoor ik weer opnieuw mocht komen auditeren. Tijdens het repetitieproces van Wicked vond de regisseuse me allesbehalve saai. Ze moest veel om me lachen, gelukkig.” 
Je studeerde muziektheater in Tilburg en bent nog maar een paar jaar bezig, in een periode dat de eerste bezuinigingen in de cultuursector zich aandienden. Ben je bang dat het straks moeilijker wordt werk te vinden?
,,Ik ben positief ingesteld. Ik geloof in 'the survival of the fittest'. Als iets werkelijk goed is dan willen de mensen het zien en zullen ze een kaartje kopen. Ik vind Wicked heel erg goed. Dat vond ik in Londen al. Ik wilde deze voorstelling ook per se spelen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind de bezuinigingen op de cultuursector veel te drastisch. Zeker in combinatie met de btw-verhoging op theater- en concertkaartjes, dat is trouwens bij Joop van den Ende theaterproducties niet het geval. Maar ik weiger me te laten leiden door angst. Het motiveert me juist om harder te werken en beter te worden. Dat heb ik altijd gehad. Ik blijf telkens weer de lat hoger leggen. En nu heeft de Nederlandse regering dat voor me gedaan.”
Je hebt in korte tijd in twee heel grote producties gespeeld (Soldaat van Oranje, Wicked). Zijn familie/vrienden uit Twente speciaal naar jou komen kijken?
,,Mijn ouders en zus, die allen in Enschede wonen, zijn mijn trouwste fans. Ik nodig hen natuurlijk altijd uit voor de premiere. Daarna komen ze vaak nog een of meerdere keren kijken, omdat ik zowel bij Soldaat van Oranje als in Wicked understudy ben van meerdere grote rollen. Ook oude Enschedese vrienden zoeken me op. Ik word daar altijd erg blij van, omdat zij als geen ander weten waar ik vandaan kom. Ik merk dat mijn werk tot de verbeelding spreekt bij velen. Zelfs mijn oude Enschedese tandarts vraagt nog elke halfjaarlijkse controle aan mijn moeder hoe het met me gaat. Leuk is dat”.
Met die twee producties leg je de lat meteen hoog. Waar denk je over vijf jaar te staan?
,,Ik kijk nooit zover vooruit. Ik wil alleen in producties spelen waar ik opgewonden van wordt, die me raken. Zeker als je je bedenkt dat je vaak zeven, soms acht voorstellingen per week speelt. Ik zou graag ooit het spook willen spelen in The Phantom of the Opera. Ook lonk ik al lange tijd naar het buitenland. Een mooie voorstelling spelen in Berlijn, Londen of Wenen lijkt me fantastisch. En mocht dat allemaal niet lukken, denk ik dat ik ook heel blij kan worden door van mijn eigen bedrijfje 'Keuken 11 Producties' een florerende onderneming te maken. Je merkt, ik weet het niet. Het kan alle kanten op. We zullen zien. Het leven is maakbaar, maar eerst nog maar eens genieten van Wicked!”