Jan van Maanen, winnaar van het Amsterdams Kleinkunstfestival in Broodje Cultuur
De Vrijhof van de Universiteit Twente staat maandag in teken van de Wim Sonneveld Trofee. Het cultureel verantwoorde lunchprogramma Broodje Cultuur wordt belegd met de One Jan Show van Jan van Maanen, de winnaar van vorig jaar. Dat begint om 12.35 uur.
's Avonds treden de drie halve finalisten op van dit jaar.
De halve finalisten die komen zijn: Kabaret in Quartet, Merel Moistra en Poolvogel.
Kabaret in Quartet
Waar zijn ze toch gebleven?
Kabaret in Quartet probeert zich staande te houden in een wereld van barbies en breezers, koetjes en kalfjes, facebookmoeders, kiezelwiezelkeuze-stress en schreeuwende ego’s. De tijden zijn veranderd, het individu viert hoogtij en Rie-Jetske, Anouk, Sanne en Koen proberen uit te vinden wat ons nog bindt. Met frisse moed en in een strakke vorm gaan ze op zoek naar dat ouderwetse gevoel van samenzijn, écht contact en gezelligheid. Maar wie is nou wie en wat is nou wij?
Louise Korthals
Het absolute einde
Ik was alleen op de wereld
en ik koos ervoor te blijven staan
om te kijken wie er eerder zou bewegen
De wereld of ik
‘HET ABSOLUTE EINDE’ is de voorstelling van Louise Korthals. Een voorstelling over haar en de wereld, een wereld waarin alles ogenschijnlijk gelijktijdig plaatsvindt en ervaren moet worden. Niks nieuws zou je zeggen, maar dat valt tegen. Ze gaat (na lang beraad) ook niet dramatisch doen en zeggen dat het er allemaal niet toe doet, nee, misschien doet het er wel toe. Ze gaat in ieder geval iets doen, dat is al een applaus waard dacht ze zo.
Poolvogel
Iedereenzaam
Poolvogel is de cabaretgroep van Matthijs de Wit, Marius van Duijn, Joppe van Driel en Thijs Jung. De heren wonen in Amsterdam, maar dromen van een forenzenbestaan in Almere. In de benauwende chaos van de grote stad zoeken ze naar overzicht. Zoveel overzicht, dat men alleen nog met z’n allen tegen de massa durft in te gaan. Zoveel regelmaat, dat iedereen elkaar overal denkt tegen te komen maar niemand elkaar nog herkent. Zoveel orde, dat iedereen eenzaam blijft. Bang voor verwijten, acceptatie, sociale druk.
De heren doen daarbij hun uiterste best om niet geforceerd over te komen. Telkens als u verwacht op het verkeerde been gezet te worden, slaat de groep tóch de voorspelbare weg in.
